Strona główna arrow Czytelnia arrow Fascynująca historia arrow Eden istniał naprawdę
Musisz tego posłuchać
Strona główna
Aktualności
Skrzynka intencji
Forum Duchowej Pomocy
Nasze świadectwa
Czytelnia
Galeria Sola Fide
Polecane strony
Sola Gratia
Napisz do nas
Multimedia
Zaloguj Się Wyszukaj Jeśli chcesz taki serwis
Często czytane:
Gościmy
Aktualnie jest 102 gości online
Licznik odwiedzin
odwiedzających: 1651517
Eden istniał naprawdę PDF Drukuj E-mail
Tzw. drugi opis stworzenia ukazuje świat jako pełen przepychu ogród, w którym Bóg umieścił człowieka. Nawet wierzący naukowcy dawno odrzucili historię o Edenie jako biblijny mit. Tymczasem najnowsze badania zdają się rewidować przekonania sceptyków.

„Potem zasadził Pan Bóg ogród w Edenie, na wschodzie. Tam umieścił człowieka, którego stworzył. (…) A rzeka wypływała z Edenu, aby nawadniać ogród. Potem rozdzielała się na cztery odnogi. Nazwa pierwszej: Piszon. To ta, która opływa cały kraj Chawila, gdzie jest złoto. A złoto tego kraju jest wyborne. Tam jest żywica bdelium i kamień onyksowy. Nazwa drugiej rzeki: Gichon. To ta, która opływa cały kraj Kusz. A nazwa trzeciej rzeki: Chiddekel. To ta, która płynie na wschód od Asyrii. Czwartą zaś rzeką jest Perat” (Księga Rodzaju 2,8-15).

Ulegając sceptykom wątpiącym w Biblię, archeologowie całkowicie zredukowali naukowe zaufanie w historyczną wiarygodność Starego Testamentu. Jednak liczne odkrycia archeologiczne, zwłaszcza dokonane w ostatnich trzydziestu latach, dostarczyły obiektywnego świadectwa, że opowieści znajdujące się w Biblii hebrajskiej nie muszą być legendami, lecz całkiem wiarygodnymi ujęciami tego, co naprawdę miało miejsce. Jednym z przykładów starotestamentowej dokładności wydaje się być, o dziwo, opis czterech rzek ogrodu Eden w Księdze Rodzaju (2,10-14). Dwie z nich, Tygrys i Eufrat, są dobrze znane; jednak dwóch pozostałych, Gichon i Piszon, nie udało się zlokalizować, więc sceptycy odrzucili ich istnienie.

Sceptycyzm ten zaczął jednak znikać dzięki pracy prof. Jurisa Zarinsa z Southwest Missouri State University. W latach 1980. Zarins odkrył, że północny koniec Zatoki Perskiej (gdzie kończą się Tygrys i Eufrat) był kiedyś bujnym i żyznym regionem. W okolicy terenu, który badał, znajdują się cztery rzeki: Tygrys, Eufrat, Karun w południowo-zachodnim Iranie (Zarins postuluje, że jest to biblijna Gichon) oraz łożysko obecnie wyschniętej rzeki Rimah-Batin, która według Zarinsa jest rzeką Piszon. Zarins wysunął swoją hipotezę, gdy badając fotografie satelitarne Bliskiego Wschodu, zwrócił uwagę na skamieniałą, czyli wyschniętą od setek lat, rzekę, leżącą w rejonie geograficznym, w którym powinna znajdować się rzeka Piszon. (1)

W następnym dziesięcioleciu geolog z Boston University, Farouk El-Baz, zbadał dodatkowe fotografie satelitarne Półwyspu Arabskiego oraz terenu Zatoki Perskiej. Odkrył on skamieniałą rzekę, która przecinała Arabię i kończyła się w Kuwejcie, w północnym końcu Zatoki Perskiej – dokładnie tam, gdzie według spekulacji Zarinsa umieszczony był Ogród Eden. Co więcej, dr El-Baz odkrył, że wyschnięte łożysko rzeki to Wadi Al-Batin – ta sama rzeka, co Rimah-Batin, którą odkrył Zarins.(2)

Jest zatem bardzo prawdopodobne, że skamieniała rzeka Kuwait/Batin jest rzeką Piszon z Edenu. Księga Rodzaju 2,11 stwierdza, że Piszon płynie przez ziemię, „gdzie się znajduje złoto”. Ciekawe, że skamieniała rzeka Kuwait/Batin biegnie przez Mahd edh-Dhahab – po arabsku „płuczka do rudy złotonośnej” – główne źródło tego szlachetnego metalu. Kolejny werset (12) stwierdza, że w ziemi, przez którą płynie Piszon, znajduje się wonna żywica. Ta aromatyczna żywica jest powszechnie produkowana w południowo-zachodniej Arabii, niedaleko od rzeki Kuwait/Batin. (3) Dodatkowego świadectwa dostarcza werset 11 objaśniający, że Piszon płynie przez ziemię Chawila. Słowo „havilah” jest spokrewnione z hebrajskim słowem oznaczającym „piasek”.

Po zapoznaniu się z tymi faktami dr James Sauer, były kurator Muzeum Semickiego na Uniwersytecie Harvarda oraz dyrektor American Schools of Oriental Research, stwierdził: „Mówię jako dawny sceptyk. (…) Teraz to odwołuję (…) żadna inna rzeka nie wydaje się pasować do opisu biblijnego. Dlatego jestem skłonny sądzić, że Rzeka Kuwait może być rzeką Piszon z Biblii. Jeśli tak, to należy wnioskować, że autorzy biblijni mieli nadzwyczajną pamięć, ponieważ rzeka ta wyschła w okresie 3 500-2 000 lat przed nasza erą”. (4)

Romuald Panek

 1.  Sharon Begley, The Hunt for a Lost Holy Past, 22 June, 1987, s. 56.
2. How to Find a River – No Divining Rod Needed, Biblical Archaeology Review 1996, vol. 22, No. 4, s. 55.
3. James Sauer, The River Runs Dry: Creation Story Preserves Historical Memory, Biblical Archaeology Review, 1996, vol. 22, No. 4, s. 64.
4. Tamże, s. 52.

 

Nowości
Pomyśl, że...
obraz 129.jpg

Ufać będą tobie ci, którzy znają imię twoje, bo nie opuszczasz, Panie tych, którzy cię szukają - Ps. 9,11

Sonda
Jak często otrzymujesz odpowiedź na swoje modlitwy?
  
Czy Bóg jest drobiazgowy w oczekiwaniach wobec człowieka?
  
Webdesign Go3.pl